Bewust opvoeden, lesgeven en leidinggeven vanuit je hart

Zo kleurt jouw binnenwereld het pedagogisch veld

Mon, 06 Apr 2026 14:26:25 GMT

Zoals leraar Eckhart Tolle zegt: “Jouw binnenwereld is het pedagogisch veld waarin kinderen opgroeien - thuis en in de klas. Daarom is het zo belangrijk dat je blijft werken aan je bewustzijn.” Daar wil ik het graag met je over hebben vandaag.

De mind

Onze gedachten zijn de hele dag bezig met het verleden - wat iemand ooit verkeerd deed - of met de toekomst - als het maar goed gaat. Dat is vermoeiend. Maar wanneer het je lukt om in het nu te voelen wat er is, gebeurt er iets bijzonders.

Een moment in het nu

Probeer maar eens twee tellen alleen op je ademhaling te focussen. Misschien merk je dat er in het nu helemaal niets is. Stilte. Ruimte. Alleen dit moment. En toch dragen we allemaal verhalen mee die die stille kern soms overschaduwen.

Een herinnering

Toen ik 9 jaar was, kwam mijn juf terug van zwangerschapsverlof. Ik was blij haar weer te zien en ik sprong op de speelplaats op haar rug. Boos snauwde ze me toe: "Van de jongens is Sam de ergste, en van de meisjes ben jij dat".

Ai, dat deed pijn. Mijn machteloosheid kan ik nog voelen en ook: hoe ik nog steeds op mijn tenen loop om geen fouten te maken. Want dan krijg ik niet wat ik wil/komt er straf/doe ik stom.

De verhalen die we meedragen

Ik was een meisje dat de wereld wilde ontdekken, maar ik groeide op met leraren die het belangrijk vonden om aan de regels te voldoen. Zij wilden gehoorzame kinderen opvoeden - dat was in de jaren 70/80 zo. Maar gehoorzamen was ook belangrijk omdat zij zelf niet volledig in verbinding stonden met hun eigen vrolijke kern. Dan ga je eerder piekeren over wat de ander ervan zou vinden als je de teugels laat vieren.

Hoe verhalen ons uit het nu halen

Nadenken over het verleden of de toekomst is heel normaal. Die gedachten kunnen positief, neutraal of negatief zijn. Maar de verhalen die we in onszelf herhalen, zijn meestal niet meer voedend. Wat ooit verkeerd ging, vraagt om vergeving. Wat je nooit durfde te starten, vraagt om begrip - voor jezelf. En wat nog kan gebeuren, dat weten we eenvoudigweg niet. Zelfs als we denken alles onder controle te hebben, kan het leven anders lopen. Wanneer je je niet bewust bent van al deze verhalen dan gaan ze een eigen leven leiden. Je bekijkt de wereld door een gekleurde bril: wat jij vasthoudt, verwacht of hoopt. Daarmee ben je weg uit het hier en nu.

Kinderen voelen onze binnenwereld feilloos aan

Jouw innerlijke verhalen straal je uit, vaak onbewust. Maar ze komen wel terecht in het pedagogisch veld waarin kinderen elke dag hun weg zoeken. Ze kijken naar ons als rolmodel terwijl ze zichzelf ontdekken en leren wat ze echt leuk vinden of goed kunnen. Maar als wij zelf niet weten wie wij zijn in onze kern, hoe kunnen we dat dan aan kinderen leren? Kinderen voelen onze binnenwereld feilloos aan. In hun oerverlangen naar verbinding kunnen ze gewoontes en gedachten overnemen die helemaal niet waar hoeven te zijn - of die niet passen bij hun unieke energie.

Ze spiegelen onze groei

Kinderen prikkelen ons het meest op onze onbewuste stukken. Ze spiegelen waar wij nog mogen groeien. En als zij straks groot zijn, zullen zij op hun beurt weer kinderen ontmoeten die hen uitnodigen om verder te groeien. Ik realiseer me dat ik ook een eigen groeithema heb op angst voor fouten maken, dat is niet alleen het gevolg van die ene opmerking van mijn moeder 50 jaar geleden. Maar ik haal hem aan omdat we in onze gesprekken onbedoeld dingen zeggen die we innerlijk niet verwerkt hebben en voor een verwonding kunnen zorgen bij een kind.

De nieuwsgierige vraag

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, vraag ik me al een tijd af:
We nodigen kinderen de hele dag uit om te leren over hun gedrag en gevoelens. Maar… wat doen leraren en ouders eigenlijk met hun binnenwereld? Hoe kijk jij naar jouw inner life als ouder of leraar? Misschien wil je het met me delen - ik ben benieuwd.

Wil je dit verder onderzoeken?

Op 14 juni 2026 verdiepen we in de Inner parenting ‑workshop in de Brabantse bossen precies dit innerlijke werk. Voor leraren en ouders. Lees verder en meld je aan

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke vrijdag om 10u in je inbox

Wil je wekelijks een reflectie, inzicht of pedagogische verdieping ontvangen?

Meld je hier aan

Ik vraag me al een tijd iets af

Fri, 03 Apr 2026 12:23:51 GMT

We moedigen kinderen de hele dag door aan om te leren over hun gedrag. Om sova‑lessen te volgen over hun gevoelens. En als ze geluk hebben, krijgen ze ook nog mindfulness om te voelen wat er binnenin hen gebeurt.

Maar... waar blijft de aandacht voor de innerlijke scholing van leraren en leiders?

Wat gebeurt er in jóu als een leerling precies dat oude pijnpunt raakt?
Of als een vergadering weer te laat begint?

Die kleine reacties vanbinnen bepalen hoe prettig jij werkt.

Jouw inner school life - de gevoelens en gedachten die ineens oppoppen - vormt de pedagogische onderstroom die het resultaat van je leiderschap bepaalt.

Als eerste tip

Merk vandaag één moment op waarop je een automatische reflex voelt in een gesprek - en adem er rustig doorheen. Alleen dit opmerken is al het begin van innerlijke scholing. Ik maakte er een korte video over - misschien herken je jezelf erin.

Herken je dit en wil je met je team verdiepen?

In het kwartaaltraject De Compassievolle School versterken we deze innerlijke pedagogiek - zodat je vanuit rust en volwassenheid kunt handelen, ook wanneer het spannend wordt.

Neem contact met me op en ik vertel je graag meer.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke vrijdag om 10u in je inbox

Wil je wekelijks een reflectie, inzicht of pedagogische verdieping ontvangen?

Meld je hier aan

De pedagogische onderstroom wordt zichtbaar

Sat, 28 Mar 2026 18:02:15 GMT

Vandaag verscheen er een artikel bij NIVOZ over mijn werk. Rob van der Poel heeft daarin mijn gedachtengoed - het fundament van De Compassievolle School - mooi verwoord. Het was fijn om inhoudelijk mee te denken en ik ben dankbaar dat de pedagogische onderstroom steeds zichtbaarder wordt in het onderwijs.

NIVOZ omschrijft deze visie zo:

“Een vorm van onderwijs die niet alleen gericht is op wat zichtbaar is, maar die eerst ruimte maakt voor wat zich daaronder en daarbinnen afspeelt.”

Dat is precies waar mijn werk om gaat: leraren, ouders en leiders begeleiden in innerlijke stevigheid zodat je een warm en liefdevol rolmodel voor kinderen kunt worden.

Eerst mens, dan professional

Het artikel gaat over de beweging die in mijn visie nodig is op scholen: de verschuiving van ‘doen’ naar ‘zijn’.

Van protocollen volgen naar echt aanwezig zijn.
Van verplichte scholing naar innerlijke scholing - als cadeau dat je schoolleider je gunt.
Van direct reageren naar even je reflexen en aannames checken.

Je bent immers eerst mens en dan pas professional - juist in die volgorde kun je de ruimte ervaren waarin prachtige nieuwe talenten op je wachten. Wanneer volwassenen hun essentie delen met kinderen, ontstaat er iets dat geen methode kan vervangen: echte pedagogische ontmoeting.

Ik vind het heel fijn dat mijn ontmoeting met Frouke Boel en onze podcastaflevering van De Compassievolle School leidde tot de ontmoeting met Rob. Samen delen we een nieuwe visie op wat onderwijs mag worden: kinderen begeleiden vanuit onze ware essentie.

Ben je benieuwd naar het volledige stuk?

�� Lees het artikel

Voor wie verder wil lezen

In het artikel wordt ook verwezen naar mijn nieuwste boek Naar de Compassievolle School . Daarin deel ik praktische handreikingen voor het ontvouwen van je essentie als rolmodel voor kinderen. Vanuit een innerlijke beweging die je werk lichter en betekenisvoller maakt.

Een moment van bezinning

Soms is het genoeg om even stil te staan bij wat er al is. Dit artikel is bedoeld als zo’n moment van rust. Ik hoop dat het je inspireert in je eigen pedagogische reis - in de ruimte waar jouw mens‑zijn en je professionaliteit elkaar ontmoeten.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke vrijdag om 10u in je inbox

Wil je wekelijks een reflectie, inzicht of pedagogische verdieping ontvangen?

Meld je hier aan

Een wijntje op vrijdag en werk dat blijft liggen

Sun, 15 Mar 2026 17:26:06 GMT

Op een stralende ochtend fiets ik door een bosrijke straat naar een basisschool in een welgesteld deel van de stad. Na jaren werken in kwetsbare wijken voelt het bijna onwerkelijk met zoveel ruimte, groen en kansen. Natuurlijk weet ik dat achter elke voordeur uitdagingen schuilgaan, maar toch is het contrast groot.

Als ik na het gesprek terugrijd, valt me op dat dezelfde thema's overal terugkomen:

Een team met oudere en jonge leerkrachten die elkaar niet helemaal begrijpen.
Ouders die bij inschrijving enthousiast zijn over de school, maar in de praktijk regels volgen ingewikkeld vinden.
De juf die het niet hardop zegt, maar wel op het punt staat zich ziek te melden.

We leven in een verwarrende tijd

Afspraken worden gemaakt, maar net zo makkelijk weer losgelaten. Dat zie je bij wereldleiders - en je ziet het in school. Teams voelen druk, leraren ervaren onrust in de klas en kinderen zoeken naar stabiliteit: 'wie mag ik zijn, wie ziet mij echt zoals ik ben?'.

Hier gaat mijn hart sneller van kloppen: professionals ondersteunen om de bron van onrust op school aan te pakken.

Als je de onrust niet aanpakt, dan krijg je dit soort momenten

* Als een overleg om 9.00 uur begint, waarom zit je dan niet om 8.55 uur klaar...
* Hoe kan het dat je administratie niet af is, maar er op vrijdagmiddag wel tijd is voor een wijntje

* Wat maakt dat je respect belangrijk vindt, maar toch roddelt over een collega

Duidelijkheid en voorspelbaarheid zijn basisbehoeften op school. Voor de leider, de leraren, de kinderen en voor ouders. We zijn zo bang om te streng te zijn dat we over onze grenzen laten lopen om maar aardig gevonden te worden.

Wat ik zie is dat je veel wint door eerst naar binnen te kijken

Wat voel je als ouders de schoolregels ter discussie stellen?
Wat doe je met dat gevoel?
Welke actie komt na je gevoel?

Afspraken naleven begint echt bij jezelf

Het is makkelijk om te kijken naar wat een ander wel of niet 'goed' doet: ouders, kinderen of de maatschappij. Maar leiderschap begint bij voorbeeldgedrag.

En het goede voorbeeld geven begint bij kleine dingen: zelf op tijd en voorbereid zijn, eerst even vragen hoe het met de ander gaat voordat je over werk praat samen of even sorry zeggen als je een afspraak niet redt.

Als jij als schoolleider het gesprek over voorbeeldgedrag, afspraken en professionele grenzen niet voert met je team, dan doet niemand het. En als jij het niet bespreekbaar maakt, dan blijft iedereen een beetje zwemmen. En daar hebben jij en de kinderen veel last van.

Wil je een team bouwen dat duidelijk, betrouwbaar en professioneel samenwerkt?

Plan hier je schoolleidersgesprek

En geen zorgen: bij duidelijkheid en voorspelbaarheid past prima een goed glas op vrijdagmiddag...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke vrijdag om 10u in je inbox

Wil je wekelijks een reflectie, inzicht of pedagogische verdieping ontvangen?

Meld je hier aan

Cultuursensitief lesgeven begint niet bij lijstjes...

Mon, 19 Jan 2026 09:41:50 GMT

"Maar wat is nou typisch Marokkaans gedrag? Als jij me een overzicht geeft, kan ik beter schakelen met leerlingen.", vraagt leraar Sanne.

"Ai", zeg ik, "ik heb een beter idee voor je."

Op scholen wordt veel gesproken over cultuursensitief handelen. Over gewoontes per land, communicatievoorkeuren, religieuze gebruiken, opvoedstijlen en manieren van aanspreken. Het lijkt logisch: hoe meer je weet over “de ander”, hoe beter je kunt aansluiten. Toch zie ik dat het in de praktijk anders werkt.

Wie zich uitsluitend richt op lijstjes en landenspecifieke kenmerken, blijft aan de oppervlakte. Je leert dan vooral hoe je je zou moeten gedragen, maar niet waarom je doet wat je doet - en precies daar start je echte verbinding.

Culturele vaardigheid ontstaat niet door kennis te stapelen, maar door een laag dieper te zakken. Naar binnen. Naar dat stille, innerlijke fundament waar jouw persoonlijke waarden, grenzen en professionele kompas liggen. Dáár begint het contact met leerlingen en ouders. Dáár ontstaat de rust die maakt dat je stevig blijft staan, ook wanneer een gesprek spannend wordt of wanneer gedrag je verrast. En precies vanuit die rust ontstaat de ruimte om werkelijk te verbinden, ongeacht achtergrond, taal of herkomst.

De essentie van contact

Hoe jij jezelf kent, bepaalt hoe je de ander kunt ontmoeten. Hoe helder jouw grenzen zijn, bepaalt hoeveel veiligheid je kunt bieden. Hoe congruent jouw handelen is, bepaalt hoeveel vertrouwen je uitstraalt. Het helpt als je het leuk vindt om jezelf steeds beter te leren kennen. Wanneer je weet wat je belangrijk vindt, wat je triggert en wat je nodig hebt om professioneel te blijven, ontstaat er een innerlijke rust die voelbaar is voor iedereen: leerlingen – ouders – collega’s. Het is die rust die maakt dat gesprekken niet ontsporen, dat misverstanden sneller worden opgelost en dat je met meer mildheid kunt kijken naar gedrag dat anders is dan je gewend bent.

Waarom lijstjes niet genoeg zijn

Lijstjes met culturele gewoontes kunnen handig zijn als achtergrondinformatie, maar ze zijn nooit de kern. Ze framen mensen in categorieën en doen alsof cultuur statisch is. Maar cultuur leeft en verandert - bovendien bestaan er binnen één land, één religie of één gemeenschap talloze variaties.

Daar komt nog iets bij: wanneer je je richt op “hoe het hoort” in een bepaalde cultuur, verlies je contact met jezelf. Je gaat aanpassen, pleasen, vermijden of overcompenseren. Je raakt je eigen professionele stevigheid kwijt. En precies dat maakt gesprekken met ouders soms zo ingewikkeld: niet omdat zij anders zijn, maar omdat jij jezelf even kwijt bent.

De kracht van innerlijke helderheid

Wanneer je stevig in jezelf verankerd bent, verandert alles. Je hoeft niet meer te zoeken naar de juiste woorden of de juiste culturele strategie. Je reageert vanuit rust, niet vanuit onzekerheid. Vanuit die innerlijke helderheid ontstaat een gevoel van verbondenheid dat veel dieper gaat dan culturele kennis ooit kan bieden. Leerlingen voelen zich gezien. Ouders ervaren respect. Jij blijft professioneel én menselijk. En pas dán krijgt kennis over landen, gewoontes en gedrag meerwaarde.

Cultuursensitiviteit via persoonlijke groei

Cultuursensitief lesgeven is dus een innerlijk proces. Een uitnodiging om jezelf te kennen, je waarden te bewonen en je grenzen te respecteren. Het vraagt moed om naar binnen te kijken, eerlijk te zijn over je eigen patronen en te vertrouwen op je professionele intuïtie.

Maar het levert iets op dat geen lijstje ooit kan bieden: echt contact. En precies daar begint het onderwijs dat we onze leerlingen gunnen.

Wil je je interactie met leerlingen dieper verkennen?

Plan hier je vrijblijvende kennismaking .

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke vrijdag om 10u in je inbox

Wil je wekelijks een reflectie, inzicht of pedagogische verdieping ontvangen?

Meld je hier aan

Er is meer tussen hemel en aarde

Wed, 07 Jan 2026 08:49:44 GMT

- en je ziet het terug in gedrag in de klas

Voor deze blog deed ik een yogales om de hoek. Ik probeerde even alles los te laten en maakte ruimte voor nieuwe inspiratie. Die beweging van loslaten en openen hoort voor mij ook bij onderwijs. Ook een klaslokaal heeft momenten nodig waarop je de ruimte ontlaadt. Kinderen reageren daar onmiddellijk op in hun gedrag.

Hoe ervaar jij de sfeer in je klaslokaal?

Wanneer ik een workshop geef, maak ik het lokaal eerst energetisch schoon met etherische olie en frisse lucht. Een lokaal is naast een fysieke ruimte namelijk een veld van interacties en emoties. Er is de hele dag in gewerkt; de gevoelens van leerlingen en leraar hangen in de ruimte. Als je die niet schoonmaakt, begin je de volgende dag in oude energie. Dat geeft onrust.

Fysiek schoonmaken helpt, maar energetisch werk brengt de helderheid die je niet ziet, maar wel kunt voelen.

Het vraagt weinig tijd om een lokaal te resetten. Maar eerst de link met multiculturele klassen.

In verschillende culturen bestaan rituelen om een ruimte energetisch te reinigen – met rook, water of kruiden. Deze vormen van zuivering zijn beschreven in antropologische literatuur. Het gaat steeds om hetzelfde principe: loslaten wat uitgewerkt is en nieuwe inspiratie uitnodigen.

Leraren die hun klaslokaal energetisch reinigen en opladen merken meer focus bij leerlingen - en hogere resultaten. Zeker in multiculturele klassen herkennen kinderen deze gewoonte van thuis. Ze vertellen er graag over, en dat versterkt je pedagogisch klimaat.

Je verbetert de sfeer in het lokaal met kleine handelingen:

✨ Een korte ademhalingsoefening voor gronding
✨ Ramen openen na drukte
✨ Werken met de windrichtingen – zie kompas op je telefoon
Oost (lucht) – een veer neerleggen; dit is de plek waar frisse aandacht binnenkomt

Zuid (vuur) – een led-kaars branden; voor intrinsieke motivatie
West (water) – een fles water neerzetten; dit ondersteunt kalmeren en verwerken
Noord (aarde) – een steen of plant bij concentratiewerk; geeft structuur en gronding
Centrum (midden van het lokaal) – een symbool uit de wijk, aangevuld met kleine bijdragen uit de culturen van de kinderen; dit is de plek van verbinding

Een energetisch schoon lokaal is een voorwaarde voor inspirerend leren en een gezonde groepsdynamiek - fysiek, emotioneel én spiritueel. In mijn nieuwe boek Naar De Compassievolle School lees je meer over werken met de gevoelslaag in het onderwijs.

Wat doe jij om de sfeer in je lokaal te resetten?

Vergroot je Innerlijke Leiderschap op School

Sat, 08 Jun 2024 15:20:19 GMT

In 7 stappen naar authenticiteit

Hélène van Oudheusden is personal coach en organisatiepsycholoog. Ze is auteur van Maak een Krachtplek van je Werk en werkt met je samen om de verandering te creëren die bij jou en je organisatie past. Hélène biedt je bewezen strategieën uit het Westen en het Oosten & uit het bedrijfsleven en het onderwijs zodat bevlogen veranderaars van elkaar kunnen leren.

Weet je nog waarom je ooit schoolleider wilde worden? Was het een logische stap nadat je zelf leraar of adjunct was of is er een beroep op je gedaan omdat er te weinig schoolleiders zijn? Leiding geven aan een team is prachtig en geeft veel kansen voor persoonlijke groei.

Meer en meer echter hebben, vooral vrouwelijke, schoolleiders moeite met zichzelf blijven terwijl er allerlei impulsen op je afkomen. Omgaan met lerarentekort en wisselende regelgeving, lange dagen maken en ’s nachts wakker liggen van de problemen van die ene leerling. En ondertussen proberen voldoende tijd over te houden voor je privéleven. Hoe is dat bij jou?

Een inspirerend model om te ontdekken hoe je in je werk zit, is de klassieke Heldenreis van de Amerikaanse literatuurwetenschapper en mythologiekenner Joseph Campbell. Hij onderzocht mythologische verhalen van over de hele wereld en ontdekte dat de hoofdpersoon in welke cultuur ook dezelfde psychologische heldenreis loopt, op zoek naar zijn identiteit. In zeven stappen ontdekt hij wie hij is.

De Heldenreis komt goed van pas om te zien wat je nodig hebt in je werk. Zodat je kansen kunt ontdekken in tijden van verandering. Geniet van de 7 stappen van de Heldenreis met oefeningen waarmee je je professionele ontwikkeling op school kunt vergroten.

Stap 1. Luisteren naar signalen

Signalen zijn die gedachten en gevoelens die je aangeven dat je iets in je werk wilt veranderen. Een gevoel van onbehagen, een (vaag) verlangen of een mail waarin je iets leest dat blijft hangen. Je gaat normaal gesproken snel in de actie maar je vertrouwde aanpak van situaties lijkt ineens niet meer te werken. Dat kan betekenen dat je je manier van werken bent ontgroeid.

Voor jou : welke signalen herken je? Een kleine rondgang langs schoolleiders geeft deze signalen:

· De audit komt eraan en ik heb al stress als ik opsta

· Een avond niet werken voelt als spijbelen

· Ik heb het geduld niet meer om rustig naar een vriendin te luisteren

· Eigenlijk durf ik niet goed in het openbaar te spreken maar het moet

Stap 2. Helpers en tegenwerkers

Wanneer je naar de signalen voor verandering luistert, kom je mensen tegen die je ondersteunen. Ze geven je op het juiste moment een tip, idee of raad. Je ontmoet ook tegenwerkers op je pad tegen: mensen die grappen maken om je te ontmoedigen of die zeggen dat je ‘vroeger leuker was’. Laat het zo snel mogelijk los en weet dat je er altijd mensen zullen zijn die dingen liever bij het oude houden.

Voor jou : Welke mentor of collega kan jou helpen bij wat je wilt bewaren en wat je niet meer wilt?

Stap 3. De drempel over

Je stapt over de drempel zodra je innerlijk kiest om uit te zoeken wat je wilt veranderen op je werk. Je wilt bijvoorbeeld niet langer 3 uur per week overwerken. Ook al weet je nog niet hoe het anders kan, je gaat voor jezelf opkomen. Dat is niet altijd makkelijk want op elke drempel staat een wachter. Dat kan je bestuur zijn maar ook je eigen gedachten of de grenzen van je taakgebied kunnen je belemmeren.

Voor jou : deze vragen helpen je te ontdekken wat je wèl wilt op je werk.

· Hoe ziet jouw ideale werkplek eruit?

· Hoeveel uur wil je werken zodat je werk en privé in balans kunt brengen?

· Welke twijfels heb je?

Stap 4. Beproevingen
In de fase tussen de drempelovergang en succesvol veranderen kun je te maken krijgen met angsten, innerlijke weerstand of verzet vanuit je omgeving. Dit zijn testen of je bijvoorbeeld echt durft aan te geven dat je niet meer standaard overwerkt. Zodra je een beproeving labelt als een verleiding om terug te keren naar je oude manier van werken, komt er ruimte. Je kunt dan kiezen wat je wilt doen om te groeien.

Voor jou : een senior manager geeft aan: Ik geloof in reïncarnatie en dat we lessen leren van elkaar, we werken dingen samen uit. Dingen zijn op aarde verweven. In het ene leven ben je dader, in het andere misschien slachtoffer. Deze holistische benadering kan je een diepere laag geven op school.

Stap 5. De schat

Het spannendste moment op je reis naar wat je nodig hebt op je werk, is het vinden van de schat. Dit is het nieuwe inzicht waardoor je ineens ziet of krijgt wat je echt wilt. Je hebt bijvoorbeeld eindelijk het gesprek bij je bestuur om over je werktijden te praten. Doordat je je goed hebt voorbereid kun je rustig aangeven dat je meer balans tussen werk en privé zoekt. Helder vertel je dat je minder uren gaat maken en hoe je dit voor de school hebt opgelost.

Voor jou : in het geval van overwerken is het moment van uitspreken je schat. Bij andere veranderingen is niet altijd te voorspellen wanneer je de schat vindt. De oefening bij deze stap is dan ook: blijf in beweging. Focus op contacten met collega’s waar je energie van krijgt of kijk eens in andere branches waar jouw hart sneller van gaat kloppen.

Stap 6. De terugkeer

En dan heb je ineens wat je wilt. Je gaat minder werken, contact met een collega verbetert of je vindt de functie waar je al langer naar verlangde. Aan de slag! Als je op een nieuwe manier gaat werken, ga je opnieuw over de drempel.

Voor jou : maak een overzicht van je inzichten en zet erbij met wie je daarin graag wilt samenwerken.

Stap 7. Deel je schatten

Geniet van je nieuwe stap en deel met anderen hoe jij hier bent gekomen. Welke tips of suggesties heb je voor collega’s en vrienden? Bereid je ook voor op mogelijk minder fijne reacties. Jij bent gegroeid en misschien zit een collega of vriendin nog op een ander spoor.

Voor jou : na verloop van tijd merk je opnieuw signalen voor verandering. De Heldenreis loop je telkens weer, alles verandert. Heb je hem al een keer bewust gelopen dan zal de volgende (werk)verandering makkelijker gaan. Je weet immers beter wat je kunt tegenkomen onderweg.

Foto header: Pixabay

In 3 stappen je pedagogisch klimaat updaten

Sun, 07 Apr 2024 12:52:47 GMT

Persoonlijke ontwikkeling voor leraren

Lerares Kim valt in voor haar collega. Ze kent 13-jarige Joshua van een weerbaarheidstraining. De jongen heeft een lastige thuissituatie en zit verdrietig aan zijn tafel. Kim vraagt of hij even wil kletsen. Joshua heeft er zin in en praat honderduit. Net als Kim hem vraagt wat ze voor hem kan doen, wordt Joshua cynisch. Hij gaat haar napapegaaien en Kim stopt het gesprek.

Het raakt haar dat het gesprek van ontspannen naar cynisch ging.

Wat zegt dat over mij? , vraagt Kim zich af.

Diep vanbinnen willen we allemaal onszelf kunnen zijn op school. Toch valt het me op hoe vaak mensen binnenkomen op school en ‘hun professionele jas aantrekken’. Alsof ze iemand anders zijn in de klas. Zo kun je afstand krijgen tussen wie je bent en wat je doet. En dat kan een energielek worden, zeker als je gewend raakt om niet meer te luisteren naar de signalen van je lichaam.

De Engelsen hebben hier een mooi woord voor: inner work life . Dat betekent dat je tijd neemt om te voelen wat alle impulsen op school met jou doen. Vanbinnen. Zodat je van daaruit weet wat jij nodig hebt om vervullend te werken. Zo versterk je je werkgeluk, je didactische competenties en het pedagogisch klimaat in je klas.

Leerzame situaties

Waarom werkt het zo goed om even naar binnen te kijken in uitdagende situaties? Omdat in jouw kern oneindig veel oplossingen zitten voor die ene situatie met een leerling die je telkens triggert. En als hij jou op je werk triggert, dan speelt vast hetzelfde onderliggende thema in je vriendschappen of familiecontacten.

Met dit 3-stappenplan update jij je persoonlijke groei

1. Neem afstand: schep ruimte in het contact = 30% groei

Joshua gaat naar zijn plek en Kim neemt een time-out in de pauze. Ze vraagt haar favoriete collega of ze even mag spuien over de situatie met Joshua.

2. Onderzoek: voel wat in je binnenwereld gebeurt = 30% groei

Wat Kim denkt:

· Ik had even een band met Joshua en dat deed me goed.

· Ik wilde hem echt helpen.

· Hij heeft me geen hulpvraag gesteld.

· Toen Rowan later mijn aandacht vroeg had ik geen zin om te reageren, ik vind dat ik daar boven moet staan als leraar.

· Ik schaam me dat een leerling me zo van slag brengt.

Hier werd Kim verdrietig.

De situatie met Joshua triggert haar oude thema waarin Kim blijft geven terwijl ze niet voldoende terugkrijgt. Haar gevoel staat los van deze leerling maar oude thema’s kunnen makkelijk getriggerd worden in ons. Daarom is het zo belangrijk dat we liefdevol met onszelf omgaan in contacten.

Kim huilt uit bij haar collega en voelt dat ze ontspant. Ze loopt rustig terug naar de klas

3. Observeer: vind nieuwe manieren om te reageren = 40% groei

Oud gedrag: normaal gesproken zou Kim subtiel wraak nemen op een leerling die haar kwetst. Dat weet ze van zichzelf. Ze zou hem negeren of een sarcastische opmerking maken. Weten dat dit voortkomt uit wrok – die op egoniveau zit en niet op zielsniveau – kan al genoeg zijn om te kiezen vanuit je hart te reageren.

Nieuw gedrag: Kim weet dat Rowan alleen een oud gevoel triggerde. Dat geeft haar de ruimte om zacht naar zichzelf en naar Joshua te kijken. Haar compassie heeft een positief effect op Joshua. Hij doet de rest van de middag goed mee met de les.

Als Kim naar huis fietst krijgt ze het idee om eens in kaart te brengen in welke relaties ze meer geeft dan ontvangt. Ze voelt dat ze Rowan bijna dankbaar is dat hij dit idee naar boven bracht. Nu kan ze voor zichzelf aan de slag om weer een stuk te groeien.

Je hoeft het schip maar 1 graad te draaien

om in een nieuwe haven aan te komen.

Welke schoolsituatie neem jij onder de loep om je professionele groei een boost te geven?

Ter inspiratie een paar voorbeelden van collega’s:

· Tom vergrootte zijn eigenwaarde, hij kan nu beter orde houden.

· Marian verwerkte emotioneel wat haar als 16-jarige overkwam, ze merkt dat ze makkelijker kan lesgeven aan 16-jarigen.

· Fatima kijkt met compassie naar haar uitstelgedrag. Ze gunt zich om 2 mails per dag direct te beantwoorden.

Bronnen:
David Richo: How to be an adult

Hélène van Oudheusden: Maak een Krachtplek van je Werk