Een wijntje op vrijdag en werk dat blijft liggen: wat zegt dit over je team
Op een stralende ochtend fiets ik door een bosrijke straat naar een basisschool in een welgesteld deel van de stad. Na jaren werken in kwetsbare wijken voelt het bijna onwerkelijk met zoveel ruimte, groen en kansen. Natuurlijk weet ik dat achter elke voordeur uitdagingen schuilgaan, maar toch is het contrast groot.
Als ik na het gesprek terugrijd, valt me op dat dezelfde thema's overal terugkomen:
- Een team met oudere en jonge leerkrachten die elkaar niet helemaal begrijpen
- Ouders die bij inschrijving enthousiast zijn over de school, maar in de praktijk regels volgen ingewikkeld vinden.
- De juf die het niet hardop zegt, maar wel op het punt staat zich ziek te melden.
We leven in een verwarrende tijd
Afspraken worden gemaakt, maar net zo makkelijk weer losgelaten. Dat zie je bij wereldleiders - en je ziet het in school. Teams voelen druk, leraren ervaren onrust in de klas en kinderen zoeken naar stabiliteit: 'wie mag ik zijn, wie ziet mij echt zoals ik ben?'.
Hier gaat mijn hart sneller van kloppen: professionals ondersteunen om de bron van onrust op school aan te pakken.
Als je de onrust niet aanpakt, dan krijg je dit soort momenten
* Als een overleg om 9.00 uur begint, waarom zit je dan niet om 8.55 uur klaar...
* Hoe kan het dat je administratie niet af is, maar er op vrijdagmiddag wel tijd is voor een wijntje
* Wat maakt dat je respect belangrijk vindt, maar toch roddelt over een collega
Duidelijkheid en voorspelbaarheid zijn basisbehoeften op school. Voor de leider, de leraren, de kinderen en voor ouders. We zijn zo bang om te streng te zijn dat we over onze grenzen laten lopen om maar aardig gevonden te worden.
Wat ik zie is dat je veel wint door eerst naar binnen te kijken.
- Wat voel je als ouders de schoolregels ter discussie stellen?
- Wat doe je met dat gevoel?
- Welke actie komt na je gevoel?
Afspraken naleven begint echt bij jezelf
Het is makkelijk om te kijken naar wat een ander wel of niet 'goed' doet: ouders, kinderen of de maatschappij. Maar leiderschap begint bij voorbeeldgedrag.
En het goede voorbeeld geven begint bij kleine dingen: zelf op tijd en voorbereid zijn, eerst even vragen hoe het met de ander gaat voordat je over werk praat samen of even sorry zeggen als je een afspraak niet redt.
Als jij als schoolleider het gesprek over voorbeeldgedrag, afspraken en professionele grenzen niet voert met je team, dan doet niemand het. En als jij het niet scherp stelt, dan blijft iedereen een beetje zwemmen. En daar hebben jij en de kinderen veel last van.
Wil je een team dat duidelijk, betrouwbaar en professioneel samenwerkt?
Plan hier je schoolleidersgesprek.
En geen zorgen: duidelijkheid en voorspelbaarheid sluiten een goed glas op vrijdag echt niet uit.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




